மார்கழி இது எனக்கு தவக்காலம்

மார்கழி
இது எனக்கு தவக்காலம்
உன் நினைவுகளால்
நிறையும் பொழுதுகள்
என் மார்கழி மகள்

மழையயை நேசிப்பாய்
மழையாடி மகிழ்வாய்
விளையாடும் உன் அழகு -என்
விழியோடு கனவாக

காலப் பெருவெளி

காலப் பெருவெளி
காற்று வெளியிடை உன் குரல்
கனவில் கேட்குதடி
நேற்று தெறித்த உன் முகம்
நிலவில் தோயுதடி

சொல்லிச் சென்ற கவிதையெல்லாம்
எனக்கு சூத்திரமானதடி
எல்லைகள் கடந்த காலப் பெருவெளி
நிந்தன் நினைவினில் காயுதடி

குளிரால் உலரும் விடி காலை

குளிரால் உலரும் விடி காலை
குளிரால் உலரும்
விடி காலை
உன் நினைவால் உருகும்
மனம் நாளும்

பனி படரும்
இந்தப் பொழுதில்
நனி கூரும்
உன் கனி முகம்
நுனிப் புல்லின்
பனித் துளி
உன் முகம் காட்டி
மகிழ் கூரும்

உன் கனவுச் சுமை

உன் கனவுச் சுமை
கார்த்திகை முழு நிலவு
என் வாசல் வரை வந்து
உன் நினைவை
என்னுள் நீளச் சொல்கிறது

கார்த்திகை விளக்கீடு
நம் வீதியெங்கும்
வென்ணிலவுக்கு முகம் காட்டும் நேரம்
நாம் நம் வீட்டுப் படிகளில்
உட்காந்து கதைகள்
பல பேசி களித்த நாட்கள்
என்
மடி கனக்கிறது
உன் கனவுச் சுமை தேடி

இன்பப் பெரு வெளி

இன்பப் பெரு வெளி
உன்னை நினைத்து
ஓராயிரம் கவி சொல்வேன்
என்னில் உதித்த
இன்பப் பெரு வெளி
நீ

உன் சொல்லில் தெறித்த
அன்பின் திவலைகள்
எப்போதும்
இன்பப் பெரு வெளியாய்

நினைவுச் சுழி

நினைவுச் சுழி
மேலைப் புலத்திடையே
அதிகாலைக் குளிரிடையே
சாலை வழியிடையே
நீள நடக்கிறேன் நான் -உன்
நினைவுச் சுழியிடையே

ஒவ்வொரு நாளும்
என் கைகள் பற்றி
அழைத்துச் செல்கிறாய்
அச்சமில்லா பொழுதுகளை
எனக்கு தருகிறாய்

உன் ஒற்றைச் சிரிப்பு

உன் ஒற்றைச் சிரிப்பு
உன்
ஒற்றைச் சிரிப்பில்
பொன்னாவரை
பூத்துக் குலுங்கும்

அற்றைத் திங்கள்
அவ் வெண்ணிலவும்
இற்றைத் திங்கள்
இவ் வெண்ணிலவும்
சுற்றி சுற்றி
உன் முகம் காட்டும்

ஓவியமாகி உயிராய் நின்றவள்

ஓவியமாகி உயிராய் நின்றவள்
தேவதையொன்று
தேரிலேறி
பூவாய் மலர்ந்து
பூமிக்கு வந்தது

கவியம் ஒன்று
மண்ணில் உதித்து
காலம் முழுவதும்
கவிதையானது
நீலம் படர்ந்த
வானமெங்கும்
ஓவியமாகி
உயிராய் நின்றது
ஆயிரம் யுகங்கள்
கடந்து சென்றாலும்
அவளின் நினைவால்
நீளும் உலகு

குளிர் எறிந்து பனி மூட

குளிர் எறிந்து
பனி மூட
முகம் சிதையும்
அதிகாலை

விழி
நீள முடியாமல்
வழியெங்கும்
இருள் கூடும்
ஒளியாக
உன் நினைவு
களி கூரும்
என்னோடு

பனி பூத்து கனத்து சிரித்து கிடக்கிறது இங்கு

பனி பூத்து
கனத்து சிரித்து
கிடக்கிறது இங்கு
உன் நினைவு
பூத்து கனத்து கிடக்கிறது
நெஞ்சோடு

வீதியெல்லாம்
வெண்ணிற ஆடை கட்டி
பூரித்து
போய் இருக்கிறாள்
பூமித் தாய்
நான்
பூரித்து போக
நீ இல்லை
என்னோடு

சில்லென்று பூக்கும் உன் சிரிப்பு

சில்லென்று பூக்கும்
உன் சிரிப்பு

எங்கெங்கு காணினும்
உன் நினைவு
சில்லென்று பூக்கும்
உன் சிரிப்பு
நில்லென்று சொல்லும்
உன் கனவு

மெல்லென்ற காற்றில்
சொல்லொன்றிலிருந்து
சுகம் காட்டும்
உன் கவிதை

என்னில் பூத்த பொன் மலரே

என்னில் பூத்த
பொன் மலரே

என்னில் பூத்த
பொன் மலரே
எண்ணம் எங்கும்
இனிக்க இனிக்க
நீ நிறைக்க

வண்ணம் காட்டி
மகிழ்வின் இருப்பை
நீ சொல்வாய்
வையம் முழுதும்
நீ நிறைவாய்

விழி மூட முடியாமல்

விழி மூட முடியாமல்
நான் தூங்க வழி தேட
காதோரம் நீ வந்து
கதை சொல்கிறாய்

கண்மூடி நான் தூங்க
என்னோடு நீ வந்து
இசையாகி மொழியாகி
நீ வாழ்கிறாய்

செல்லாத இடமெல்லாம்
நான் செல்லும் போதெல்லாம்
விழியாகி வழியாகி
நீ வாழ்கிறாய்

எனக்கு எல்லாமாய் இருந்தவள்

எனக்கு
எல்லாமாய் இருந்தவள்
நீ....
சொல்லாமல் வந்த
சுனாமியில்
கரைந்த
அந்த நாளோடு
நான்
இல்லாமல் போனேன்

தேனென இனிப்பாய் நீ

தேனென இனிப்பாய் நீ
வான் மழை மகிழ்வாய் நீ
செந்தமிழ் அமுதாய் நீ
சேர்ந்திடும் அழகே நீ

உன் அன்பிடை
தோயும் நான்
அழகினை பாடும் நான்
என்பிடை உயிரோடு
உணர்விலே
கலந்திடும்
சொல்லிட சொல்லிட
சுவைத்திடும்
'செல்லமாய் நீ

உன்னிலிருந்தே உயிர் பெறுகிறேன்

உன்னிலிருந்தே
உயிர் பெறுகிறேன்
ஒவ்வோர் நாளும்
உந்தன் சிரிப்பில்
மகிழ்ந்து களிக்கிறேன்
ஒவ்வோஈர் நாளும்

உந்தன் நினைவே
சந்தோசப் பொழுதாய்
ஒவ்வோர் நாளும்

செல்லம் என்ற சொல்லின் வல்லமை

செல்லம்
என்ற சொல்லின்
வல்லமை
கல்லில் எழுத்தாய்
காலம் முழுவதும்
சொல்லிச் சென்றது
உன்
சுகந்த நினைவுகள்

நினைக்க நினைக்க
நீ..
இனிக்கிறாய்
என்னுள்

பனிக்க பனிக்க
கண்ணில்
வருகிறாய்
வா வா
என் தேவதையே

சின்ன மகள் சிரிக்கையில்

சின்ன மகள்
சிரிக்கையில்
சித்திரமும் பேச
நா துடிக்கும்

வண்ணமகள்
புன்னகையில்
வானமும் சேர்ந்து
பூச் சொரியும்

சொல்லத் துடிக்கும் என் மனது

சொல்லத் துடிக்கும்
என் மனது
சோகம் தவிர்க்கும்
உன் நினைவு

மெல்ல நீ வந்து
என் மேனி தொட்டு
சின்ன முத்தம் தந்து
சிரித்து சீண்டிச்
செல்கிறாய்....
கனவில்

பொங்கும் அழகுடையாகி

பொங்கும் அழகுடையாகி
பொலியும் தமிழுடையாகி
எங்கும் அவளுடையாகி
எதிலும் அவளுடயாகி

இங்கும் அவளுடயாகி
தங்கும் அவள் எழில் கண்டேன்
தங்கப் பொழில் முகம் என்னில்
எங்கள் அழகுக் குயில் அவள்

நீ நடந்த பாதையெல்லாம்

நீ
நடந்த பாதையெல்லாம்
நெருஞ்சி முள்ளு
பூக்கலம்மா
தேன் சொரியும்
பொன்னாவரை
சிரித்து பூத்திருக்கு

வான் மகள்
விழி திறந்து
மழைப் பூவை
சொரிந்திருக்க
நீ சென்ற வழியெல்லாம்
நெஞ்சோடு இனித்திருக்கு

வானம் பனிப்பூ சொரியும் அதிகாலை

வானம் பனிப்பூ
சொரியும் அதிகாலை
நீ என்னோடு
பேசும்
இனிய பொழுதும்
இதுதான்

நினைவு நெஞ்சில்
நீங்கா கனவுகளை
அணைத்து
சுகத்தை சோகம்
கலைத்து சொல்கிறத

அனாமிகாஞ்சலி நினைவுப் பேருரையும் கோபி ரமணணின் ஓவியக் கண்காட்சியும்

அனாமிகாஞ்சலி நினைவுப் பேருரையும் கோபி ரமணணின்
ஓவியக் கண்காட்சியும்
===================
அனாமிகாஞ்சலி நினைவுப் பேருரை தொடரின் நான்காவது பேருரையும் ஓவியர் கோபி ரமணணின் ஓவியக் கண்காட்சியும் எதிர்வரும் 26-12-2017 செவ்வாய்க் கிழமை மாலை 3.00 மணிக்கு மட்/ பொது நூலக கேட்போர் கூடத்தில் முன்னாள் மட்/ மாநகர ஆணையாளர் திரு. சரவணமுத்து நவநீதன் அவர்களின் தலைமையில் நடைபெறவுள்ளது.

மகுடம் ஆசிரியர் திரு. வி.மைக்கல் கொலின் அவர்களின் வரவேற்புரையுடன் ஆரம்பிக்கும் நிகழ்வில் மட்டக்களப்பு தமிழ்ச்சங்க காப்பாளர் கலாபூஷணம் செ. எதிர்மன்ன சிங்கம் அவர்கள் பிரதம அதிதியாக கலந்து கொள்கிறார்.
"ஈழத்துக் கூத்துப் பனுவல்களின் இலக்கியச் செழுமை" என்ற தலைப்பில்
சுவாமி விபுலானந்தா அழகியல் கற்கைகள் நிறுவக விரிவுரையாளர் திரு. க. மோகனதாசன் பேருரை ஆற்ற
பேராசிரியர் செ. யோகராசா நூல் அறிமுகத்தையும் ஓவியங்கள் தொடர்பான அறிமுகத்தை சுவாமி விபுலானந்தா அழகியல்கற்கைகள் நிறுவக சிரேஸ்ட விரிவுரையாளர் கலாநிதி சு.சிவரெத்தினமும் ஆற்றவுள்ளனர்.
திரு.பால சந்திரகுமார் இசையஞ்சலி நடத்த செல்வி அம்ரிதா விஜயன் நன்றியுரை ஆற்றுவார்.
அனைவரையும் அன்புடன் அழைக்கின்றோம்.

Like

Comment

Share

51Balasingam Sugumar, Michael Collin and 49 others

7 shares

Comments

Rakuthas Shanmukanathan தகவலுக்கு நன்றிகள்